olivier rolin 

Naar de Verspreide Eilanden

2026 / Vertaling Katelijne De Vuyst
88 pagina’s / isbn 978 94 93350 49 6 / € 24,50 

Olivier Rolin schreef een heerlijk reisboekje over een plek waar we nooit zullen komen: de Verspreide Eilanden in de Straat van Mozambique en in de Indische Oceaan – een Frans overblijfsel uit het koloniale tijdperk. Zeven eilanden van slechts enkele vierkante kilometers die alleen door vogels en zeedieren (en een aantal Franse militairen) worden bewoond. Als dank voor zijn voorwoord bij Thucydides’ De Peloponnesische Oorlog mocht Rolin gedurende zes weken inschepen op de Champlain, het militaire schip dat de soldaten bevoorraadt. 

Tijdens de vaart wordt hij met de neus op zijn leeftijd gedrukt, de Indische Oceaan wordt 'de Zee van de Seniliteit': Rolin, de eeuwige ontdekkingsreiziger, is in de ogen van de jeugdige bemanning een soort voorhistorisch monument. Maar hij heeft zeebenen en een scherpe pen. In één zin weet hij het leven aan boord, het eindeloze blauw of het kielzog van het schip in de schemering te vangen. De tekst wordt verfraaid door een tiental potloodschetsen van zijn hand .

Rolin is diep onder de indruk van de overweldigende natuur en het prachtige licht: Sommige kleuren, de meeste zelfs, lijken het licht op te slokken, zich ermee te voeden om er een deeltje van te weerkaatsen, terwijl de blauwtinten van de zee een intense straling verspreiden zonder welke het daglicht dof zou zijn. Zulke mateloze, levendige, levende kleuren dat ze je op slag blij maken. ‘Blauwten, sidderingen’: deze twee woorden uit het bekendste gedicht van Rimbaud (hun meervoudsvorm, de gedachte aan de schittering die ze suggereren) geven wellicht op de minst stuntelige manier de gelukkige verbijstering weer die je overvalt als je dit veld van blauwe vuren aanschouwt.

Links | franse reeks | olivier rolin